Stories from Africa

Na drie uur lang met houten kerkbanken (ja zelfs hier!), stoelen en tafels te hebben gesjouwd was de kerk klaar voor de screening.

Screening Day I

De CDS-department was tijdens beide screeningsdagen verantwoordelijk voor beveiliging van de hele lokatie. Dit hield in dat wij de orde in de wachtrij moesten bewaren, er binnen op toezien dat niemand voor zou dringen en dat de uitgang ook echt een uitgang zou blijven. De ochtendploeg is om 04:00am vertrokken waarna mijn ploeg hen om 10:30am heeft overgenomen. Op het druktste punt van de dag was de rij mensen ongeveer een kilometer lang(!) wat maar eens aangeeft dat er ook in Ghana nog veel moet gebeuren op het gebied van de medische voorzieningen. Gelukkig zijn Ghanezen erg rustige mensen en waren er nauwelijks incidenten. Ik zelf was verantwoordelijk voor de uitgang waardoor toch nog een hoop mensen naar binnen wilden, om een familielid of vriend iets te eten te brengen etc. Gelukkig werd ik hierbij geholpen door een aantal leden van de plaatselijke kerk die de lokale taal 'Twi' wel konden verstaan. Toen zo rond 12.00 uur de wachtrij werd gesloten, omdat er die dag niet meer mensen konden worden gescreend werd het opvallend druk bij de uitgang met mensen die een familielid wilde zien... Maar goed je kan deze mensen uiteraard het niet kwalijk nemen dat ze proberen binnen te komen voor vele zal dit de enige kans in hun leven zijn om van hun tumor, hazelip oid af te komen. En zolang je je dat realiseert valt er erg goed met de mensen te praten. Er zijn vandaag ongeveer 2500 mensen gescreend en aan nog eens 500 mensen is een 'appointment card' gegeven waarmee ze tijdens screeningsdag II terug kunnen komen.

Ik heb 's avonds geprobeerd op tijd naar bed te gaan aangezien ik morgen om 04:00 am vertrek richting de locatie, maar er zijn hier simpelweg veel te veel gezellige mensen aan boord om vroeg te kunnen gaan slapen.

Screeningsdag II

Goed, een kort nachtje dus.... Bij het ontbijt veeel koffie gedronken en vervolgens in m'n t-shirt richting de locatie gegaan. Het koelt hier 's nachts nauwelijks af dus ook om 4 uur 's nachts is het gewoon een graadje of 25 buiten, het was eigenlijk heel lekker weer. Toen wij aankwamen stonden er al weer horden (nieuwe) mensen te wachten voor de screening. Kennelijk was het niet voor iedereen duidelijk dat mensen met een appointment card eerst zouden worden geholpen, zij waren immers de dag ervoor ook al gekomen. Dit leidde tot wat protesten en kleine opstootjes, maar niets ernstigs gelukkig. Toen om 6 uur de medische crew aankwam hadden we ondertussen de wachtrij al weer moeten sluiten omdat er al weer meer dan genoeg mensen waren om nog 2 dagen screening voor te houden. Dit tot veel verdriet van de mensen die helaas te laat kwamen. Zo was er onder andere en vader die met zijn zoontje uit Liberia was gekomen omdat de benen van de jongen compleet waren verbrand. Gelukkig wilde de hoofd-verpleegkundige deze man met zijn zoontje nog wel helpen, maar voor de meeste anderen was er helaas echt geen plek meer. Uiteindelijk zijn er zo'n 1800 behandelkaarten uitgedeeld voor oog-operaties en zo'n 350 voor de verschillende andere chirurgische ingrepen.

Op zo'n screeningsday gebeuren echt veel dingen die je best wel aangrijpen, zo is er bijvoorbeeld een baby overleden die binnen bij het prayer-station was. De baby had sinds de geboorte een tumor waaraan hij op dat moment bezweek. Aan de andere kant is het ook geweldig om mensen die al jaren in afzondering leven omdat ze bijvoorbeeld een grote uitwendige tumor hebben, te zien dansen als ze hun afspraakkaart voor de operatie in ontvangst nemen. Al met al waren dit twee onvergetelijke dagen met veel vreugde en gezellige gesprekken met lokale mensen (er waren twee broers die het wel zagen zitten als ik hun zus zou trouwen :-) en ook met veel verdriet van mensen wanneer ze te horen hadden gekregen dat ze niet geholpen kon worden.

# posted by Jan Pieter @ 10:42 AM