Sunday, July 02, 2006
Afgelopen vrijdag heeft CDS zijn eerste 'field trip' richting Cape Coast gehad. Samen met de kinderen van de academy hier aan boord zijn we de imker gaan opzoeken die CDS gaat ondersteunen bij het bijen-project. Deze imker woont ongeveer 150 km ten westen van Tema, dus volgens Nederlandse begrippen is dat zo'n 1,5 a 2 uur rijden. Hier in Ghana gaat dat dus iets anders...
Het begin van de reis ging over een tol-weg wat in principe best lekker opschiet. Hier echter ondervonden we dat sommige landrovers van de Anastasis toch echt aan hun eindje beginnen te komen. Een van de slangen van het koelsysteem van de motor had het begeven, en ondanks dat er allemaal redelijk technische luitjes in de auto zaten had niemand een zakmes of schroevendraaier mee. Gelukkig liepen er net twee Ghanezen over de snelweg die zomaar een schroevendraaier bij zich hadden, waardoor we na een kwartiertje alweer onderweg waren. Na de tolweg moet je dwars door Accra heen, wat een hele belevenis is aangezien in deze stad met meer dan een miljoen inwoners welgeteld 2 stoplichten zijn, in alle andere gevallen komt het op brutaliteit aan hoe snel je door de stad heenrijd. Uiteindelijk kwamen we na zo'n 3,5 uur aan op de plaats van bestemming waar we uiterest hartelijk werden 
ontvangen door onze imker. Hij had een heel programma uitgewerkt voor de kinderen waarbij ze allerlei aspecten over de bijen te weten kwamen. Zo leeft er Afrika bijvoorbeeld een bij die 3 tot 4x groter is als onze europese honingbij, en da's toch fijn om te weten! Hiernaast hebben ze zelf kaarsen gemaakt van bijenwas en wat honing geoogst. Uiteraard hebben de mensen van de CDS ook gekeken naar het productieproces van bijen-korfen, aangezien deze imker ons de eerste 102 korven levert (in Ikea-formaat welismaar) maar wij zelf de overige 200 gaan produceren. Na 3 uur lang alles over bijen en honingraten te hebben geleerd, vertrokken we weer richting Tema waar we zo'n 4,5 uur later aankwamen aangezien we 'ergens' rechts af waren geslagen waar dat niet echt de bedoeling was. Achteraf was het wel erg leuk want we reden langs het stadion van Accra waar op dat moment de thuiskomst van het nationale elftaf werd gevierd!Zaterdag zijn we met een groep van 26 man richting Boti Falls getrokken, dit is een van de nationale parken met een heel aantal watervallen. Op een normale dag komen hier zo'n 10 tot 20 toeristen op af, maar 1 juli is een feestdag in Ghana, waardoor nu enkele duizenden Ghanezen richting de watervallen waren getrokken. ,
Vreemd genoeg moesten wij drie kaartjes van 10.000 Cedi kopen om binnen te komen, terwijl de autochtone bevolking aan 1 genoeg leek te hebben. Maar goed als je voor 2 euro en een beetje een nationaal park kan bezoeken... De watervallen waren behoorlijk spectaculair maar je kon ook 
een heel eind wandelen, om na een tocht van een km of 4 op het hoogste punt van het park uit te komen waar je een geweldig uitzicht hebt. Rond een uurtje of 4 zijn we weer richting Tema gereden wat vanuit het binnenland nog best wel een opgave is, aangezien de beste kaarten van Ghana te vinden zijn in de lonely planet. Maar zo rond een uurtje of 7 hebben we in Tema wat gegeten om vervolgens terug te keren richten de haven.
