Wednesday, November 08, 2006
Na een paar weken uit de running te zijn geweest heeft dan het werkende leven toch weer toegeslagen. Helaas is het nog niet mogelijk om lekker te gaan boren, maar ik heb tijdelijk een bureau. Momenteel ben ik hard bezig om alles wat we met het water-team bereikt hebben te documenteren, hoe we problemen hebben aangepakt, tips 'n tricks, contact-personen etc. etc. Dit zodat de volgende groep mensen niet net zoals wij 2 maanden spenderen met het uitvogelen van allerlei zaken; hoe de wanden van je boorgat te stutten, bekisting plaatsen, welke chemicalien te gebruiten enzovoort. Daarnaast willen we in Liberia niet alleen in zandgrond putten slaan maar ook in meer rotsachtige gebieden kunnen werken. Hiervoor hebben we een zogenaamd 'hammer-bit' nodig + een compressor met genoeg capaciteit. Dus daar zijn we op het moment hard naar op zoek. Degene die PSI (Pounds per Square Inch), CFM (Cubical Feet per Minute) en FS (Feet per Second) heeft bedacht wordt overigens nog hartelijk bedankt...
Gelukkig kan ik ondertussen wel weer een beetje rondbanjeren en zo hadden we afgelopen week een strand bbq als afscheid voor een aantal mensen hier. En ja daar hoort nu eenmaal een vuurtje bij aan het eind!
Het was erg lekker om na 3 weken in bed te hebben gelegen eindelijk weer eens wat van de buitenlucht te kunnen proeven. Dat wil zeggen de buitenlucht buiten de haven...
Afgelopen woensdag was een bijzonder spannende avond voor een van onze patienten. Dr. Leo uit Zuid-Korea is een chirurg gespecialiseerd in het verwijderen van tumoren uit de nek van mensen. Deze tumoren zijn vaak compleet vergroeid met allerlei (slag)aderen en zenuwbanen wat het verwijderen erg lastig maakt. En zelfs wanneer de operatie geslaagt lijkt kan een patient na een aantal uren nog hevig gaan bloeden als een van de bloedvaten toch knapt.
Dit scenario was precies wat afgelopen woensdag-avond gebeurde. Een 32-jaar oude vrouw was gedurende de morgen geopereerd en leek redelijk stabiel. Rond negen uur 's avonds echter begon haar nek ontzettend op te zwellen en bleek dus een van haar aderen geknapt. Dus het emergency-team erbij en terug naar de OK. Gedurende de tweede operatie die volgde heeft deze vrouw 7 liter bloed ontvangen. Aangezien er hier geen bloedbank aan boord is, worden mensen met haar bloedtype (A pos. in dit geval) opgebeld om bloed te komen geven. In dit geval dus 14 stuks dus.
Erg gaaf is het dan om te zien dat niet alleen de chirurgen hun uiterste best doen om het leven van deze vrouw te redden. De hele crew komt samen voor gebed voor deze vrouw. Na een twee uur durende operatie is deze vrouw weer in de ICU opgenomen zonder enig probleem met haar bloed. De bloedklontering en alles was normaal! Momenteel ligt ze op de verpleeg-afdeling in afwachting van haar reconstructive plastic operatie. Hoe gaaf! De reden voor deze toch zeer riskante operaties is dat wanneer ze niet worden uitgevoerd mensen zeker zullen sterven door langzame verstikking.
Gelukkig gaan de meeste operaties gewoon gladjes, maar zijn wel levens veranderend voor de mensen. Lees hier Abena's verhaal.
Ik moet zeggen dat ik erg zin heb om weer richting NL te komen om jullie allemaal weer eens in levende lijve te zien en te spreken!
Ik kom d'r aan nog 5 weekjes! Groeten JP
# posted by Jan Pieter @ 7:48 PM 
Comments:
<< Home
He JP>
Gaaf om al je verhalen te lezen, blijft een bijzonder plek om te zijn en verhalen brengen altijd een beetje een zucht...
Geniet ervan.
Hier in USA alles ok.
tot ziens!
groetjes Rachel
(rachelvandenbrink.waarbenjij.nu)
Post a Comment
Gaaf om al je verhalen te lezen, blijft een bijzonder plek om te zijn en verhalen brengen altijd een beetje een zucht...
Geniet ervan.
Hier in USA alles ok.
tot ziens!
groetjes Rachel
(rachelvandenbrink.waarbenjij.nu)
# posted by 
: 2:26 AM
: 2:26 AM << Home
